30 oktober 2008
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2
kaart

Baños – Quito

Dag 8: Donderdag, 30 oktober 2008

Hoog tijd om terug te keren naar Quito want we vertrekken morgen naar de Galápagos. Die reisdagen zijn zeker niet de boeiendste maar voor we vertrekken proberen we toch nog even Punta Belavista te bezoeken. Het is er de ideale dag voor want het weer is helder. We nemen onze tijd voor het ontbijt want we hebben pas om 10u met Christian en Christina afgesproken. Aan het ontbijt komen we niet geheel onverwacht Beth en Mark tegen. We proberen hen nog wat malariapillen aan te smeren die we zelf niet meer nodig hebben. Al mijn pogingen falen, dus we zullen een nieuwe reis moeten plannen naar een malariagebied vóór 2013.

We delen een taxi met onze Duitse vrienden naar Punta Belavista en voor vijftien dollar brengt de chauffeur ons, wacht hij daar een halfuurtje en brengt hij ons terug. Het zicht is knap en we krijgen voor het eerst Baños in zijn geheel te zien. De top van de vulkaan krijgen we niet te zien, die hangt waarschijnlijk altijd in de wolken.

Terug in Baños willen we nog wat inkopen doen voor onze “cruise”. Twintig dollar voor een Indiana Jones hoed tegen de zon, wat pillen tegen zeeziekte en wat hapjes en broodjes voor op de bus. Om 11u30 gaan we kijken of onze was die we vanmorgen binnen brachten al klaar is. We moeten alles nog opnieuw inpakken en ze willen ons ongetwijfeld voor 12u uit de kamer.

In de busterminal denken we net nog een vertrekkende bus te kunnen opspringen. Hals over kop kopen we nog een ticket om dan nog een half uur stil te staan in de terminal. ’t Blijft Zuid-Amerika. De busrit verloopt verder zoals verwacht, met gierende remmen, onverwachte bruuske stops, scènes uit “Speed I” en vooral lokaal volk. Het weer is intussen helemaal omgeslagen, het is waar wat ze zeggen: “Four seasons in one day”.

Het is 16u30 en we zijn weer ingechecked in “Hotel Real Audiencia”, een oude bekende. Op ons programma staat nog: eten, inkopen doen en de rest van onze Galápagos trip betalen. Eten doen we in het hotel. We moeten morgen vroeg op en hebben geen zin om nog een restaurant te zoeken. Vlees is er blijkbaar niet meer te krijgen. Er zit echter wel een vreemde bende heren, jong en oud, in kostuum, te eten van een stuk vlees… ’t Zal wel de plaatselijke Rotary Club zijn geweest. We bestellen dan maar soep, kip en fruit als dessert. Inkopen doen we in een grote winkel “Rose” in de Mariscal wijk. We hebben nog strandhanddoeken en een sarong voor Gudrun nodig.

We moeten nog 910 dollar van de 2710 dollar betalen voor onze trip en dat klinkt eenvoudiger dan het is. De limiet van je bankkaart thuis geldt helemaal niet. Iedereen die deze kant uitkomt is dus gewaarschuwd. Gelukkig hebben wij vier bankkaarten mee en beperkt het flappen tappen zich tot twee sessies. Vanavond is sessie twee. De transactiekosten en de extra taxiritten kosten ons een 28 dollar extra.

Samen met de laatste afbetaling kopen we een soort snorkelzak voor compacte digitale camera’s. Het ding kost maar twintig dollar en ziet er verdacht eenvoudig uit. Maar ik wil graag foto’s onder water trekken en beloof Gudrun een nieuw fototoestel als het fout zou gaan.