31 oktober 2008
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2
kaart

Quito – Baltra - Bachas

Dag 9: Vrijdag 31 oktober 2008

5u kan toch vroeg zijn om op te staan, maar vandaag is het toch spannend. Met de taxi zijn we vlug op de luchthaven waar er chaos heerst bij de binnenlandse vluchten. Eerst stuurt degene die de paspoorten checkt ons naar een rij om aan te schuiven. Die rij beweegt de volgende minuten niet en ik vraag het nog eens aan iemand anders in uniform. Hij bevestigt onze rij. Nog een tijdje later komt de mevrouw die voor ons stond vertellen dat we naar een andere rij moeten verhuizen. De checkin bediende doet ons weer verhuizen naar een andere rij waar onze bagage eerst gecheckt moet worden op fruit en groente.

Na een tussenstop van een uur in Guayaquil landen we op Baltra. Er heerst een aangenaam temperatuurtje. Nadat we eindelijk onze bagage hebben mogen uitzoeken, maken we kennis met de gids en druppelsgewijs ook met de groep. Met het boek van Hitler onder zijn arm, legt George het programma uit. We moeten nog wachten op mensen die met het volgende vliegtuig zullen aankomen. Dus we hebben nog een laatste keer tijd om te shoppen. Of toch niet… Ineens mogen we de bus in en rijden we naar de “jachthaven”. Onze boot is er nog niet dus observeren we de zeehonden die op de bank van de bushalte liggen te luieren. We wandelen ook eens naar het strand en bellen daar met het thuisfront. Voor het eerst in Ecuador hebben we even bereik met de GSM. De zon schijnt en smeren is de boodschap. Dan zie ik onze boot met de naam “M/Y Friendship” en die ziet er maar gammel uit. Hopelijk valt het van dichterbij beter mee. Eerst worden de bagages met een kleiner bootje naar de boot gebracht en dan volgen de passagiers. Ik had me wel iets anders voorgesteld bij deze boot. Ze ziet er stoffig en versleten uit. Onze kajuit ook en hier is het tapijt zelfs nat, waarschijnlijk van de airconditioning. We proberen onszelf op te peppen met de gedachte dat we hier zijn voor het landschap en de dieren en niet voor de boot.

Al vlug krijgen we een groentepasta geserveerd en het duurt niet lang of Bart en ik krijgen de laatkomers uit Oostenrijk als gezelschap aan onze tafel. Na de lunch beginnen we te varen en zitten we op het dek. Onze namiddaguitstap begint met een “wet landing” op het strand. We volgen de slecht Engelssprekende gids en zien landleguanen en flamingo’s. Later proberen we ook onze snorkels uit. We zien niet veel omdat er hier veel plankton in het water zit. De eerste nacht varen we niet.