3 november 2008
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Puerto Ayora, Santa Cruz

Dag 12: Maandag, 03 november 2008

Het is een dankbare dag op gebied van stof voor het dagboek. Een dag dat we niet snel zullen vergeten. Om 5u30 gaat ons alarm, tijd om Floreana te bezoeken, één van de Galápagos eilanden met onder andere een hele bende flamingo vogels. Een blik door de patrijspoort van onze kajuit vertelt me dat het een bewolkte ochtend wordt en dat we niet alleen zullen zijn. Er liggen nog heel wat schepen in deze baai. Er is tijd voor een koffie of thee vóór ons bezoek, ontbijten doen we achteraf wel.

Wanneer ik boven kom, word ik meteen gewaar dat er iets mis is. Deze nacht viel al bij al nog wel mee, de motor is ook rond 2u30 gestopt. Er is nog niemand wakker en ook de crew ligt nog te slapen. Wanneer ik naar buiten kijk, krijg ik een bekende baai te zien, niet die van Floreana maar die van Española! Van de zeven uur varen is dus niets in huis gekomen. Het dek vult zich nu met medereizigers die al even verbaasd zijn als ik. De enige die niet komt opdagen is George, onze macho gids. Het blijft dus gissen naar uitleg. Dat de kapotte motor er voor iets tussen zit, is duidelijk, maar wat nu? Britta, de Zweedse, haalt George uit zijn bed en daar is hij absoluut niet gelukkig mee. Ze hebben blijkbaar de hele nacht geprobeerd maar uiteindelijk hebben ze opgegeven. Een vervangstuk en een technicus zouden onderweg zijn. We geloven intussen niet meer veel van wat ons verteld wordt maar we kunnen niets anders dan afwachten…

Rond 8u komt het verlossende nieuws dat ze “opnieuw” de motor hersteld hebben en dat we kunnen vertrekken. Erg vreemd want we hebben geen technicus gezien. Maar de boot vaart en we hopen allemaal op het beste. Alle hoop blijkt tevergeefs wanneer ik even in de kajuit ga liggen. De stank van de motor is niet meer uit te houden en de kajuiten vullen zich met rook. Brandalarmen gaan op verschillende plaatsen af. Voor dat laatste heeft de bemanning een originele oplossing: je haalt ze gewoon weg. De boot verliest liters olie en er ontwikkelt zich een dikke rookwolk. De maat is vol en iedereen is het er over eens dat dit niet meer kan zijn. De motor wordt stilgelegd en daar dobberen we dan in open zee. De bemanning kan er nog steeds mee lachen maar wij allang niet meer. Er wordt een speedboot geregeld die ons en onze bagage zal meenemen. Inpakken is nu de boodschap. Dat blijkt echter niet zo evident. De kajuiten hangen nog vol rook en nu de motor stil ligt hebben de golven vrij spel. Velen onder ons, inclusief mijzelf, worden zeeziek en moeten even gaan liggen.

Een uurtje later is de speedboot er en alle bagage wordt met onze kleine motorboot overgebracht. Daarna zijn wij aan de beurt. Van op onze boot in de motorboot en dan in de speedboot. Erg gemakkelijk is dat niet in open zee. Toch blijven we allemaal droog en we zetten vaart naar Puerto Ayora op Santa Cruz. We zijn allemaal erg gelukkig dat we “M/Y Friendship” achter ons kunnen laten, zeker als je weet dat het schip een paar keer zo goed als in brand heeft gestaan.

Zelfs met deze snelle boot duurt de rit enkele uren. Gelukkig komen we onderweg dolfijnen tegen. Rond 16u kunnen we eindelijk voet aan wal zetten en krijgen we voor het eerst weer wat eten. George brengt ons naar hotel “Flamingo”, hoe ironisch. Het hotel stelt niet veel voor en iedereen wil zijn geld terug. De cruise is nu definitief gedaan. Bij het avondmaal wordt unaniem besloten om ieder op zich verder te gaan. Morgen komt er een vertegenwoordiger van de bootmaatschappij maar het zal niet gemakkelijk zijn ons geld terug te krijgen…