7 november 2008
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Op adem komen in Quito

Dag 16: Vrijdag, 07 november 2008

Weer een reisdag, van Puerto Ayora naar Quito, andere plannen hebben we vandaag niet. Ons geld terug krijgen, dat wel, maar dat staat nu al enkele dagen op de planning. Een taxi zet ons af aan de busterminal, twee kilometer van het centrum, zodat we met de ferry en dan weer met een bus de luchthaven op Baltra bereiken. We waren maar net op tijd voor de bus van 7u30, Paul zit er ook op. Onze vlucht vertrekt om 10u45, ellendig hoe lang je daar op voorhand moet zijn. Je wacht langer dan je effectief vliegt. De landing in Quito is steeds spectaculair. Nu hangt er ook nog een onweer. Indrukwekkend! Het wordt precies nacht. We delen een taxi met Paul naar het kantoor van Gulliver. Hij heeft gisteren trouwens al 500 dollar losgekregen van de kapitein van de boot.

Bij Gulliver doen we ons volledig verhaal terwijl het buiten hagelt en regent. Dit babbelt veel vlotter dan aan de telefoon of via e-mail. Ze vertellen ons dat de eigenaar van de boot dadelijk komt om ons te vergoeden voor 400 dollar. Dit is te weinig, 500 dollar is het minimum. Natuurlijk stuurt de eigenaar zijn kat en bij Gulliver zijn ze zo vriendelijk om ons uit eigen zak ieder 500 dollar te betalen. We zijn erg gelukkig en beslissen dat geld ter plekke opnieuw te spenderen aan nieuwe trips. We hebben nog vijf dagen voor ons vertrek, net voldoende om aan de hoogte te wennen en een poging te wagen op de Cotopaxi vulkaan. Eerst nog een dag Otovalo en dan wordt de hacienda PapaGayo onze thuishaven. Van Paul zijn we voorlopig verlost en we nemen de taxi naar Hotel Real Audiencia. Dit is onze thuisbasis in Quito.

We hadden maar voor een nacht geboekt maar we hebben er eigenlijk twee nodig. Die tweede lijkt onmogelijk en we krijgen het gevoel dat ze hier iedere keer onvriendelijker worden en dat waren ze de eerste avond al niet erg. ’t Is wel erg vervelend dat we nu nog moeten verhuizen. Een blik in onze Lonely Planet doet ons terug herinneren aan Hotel San Francisco de Quito vlakbij. Dit hotel was eigenlijk onze eerste keuze maar we kregen nooit antwoord op onze e-mail. We hebben onmiddellijk prijs want ze hebben plaats vrij voor de volgende nacht. Nu kunnen we met een gerust hart gaan eten. De laatste week van onze drie weken Ecuador is gepland.

Deze vakantie hebben we nog niet de moeite genomen een gezellig restaurantje uit te zoeken. Vanavond komt dat goed. Na zoeken vinden we het restaurant “Hasta la vuelta, Señor”. Dit begint er op te lijken. Op het balkon van de tweede verdieping nemen we plaats, bestellen een voor, hoofd- en nagerecht. Ook de wijn ontbreekt niet. ’t Wordt één van onze duurdere maaltijden maar dat mag ook eens. We genieten en spenderen met plezier 50 dollar. Het valt ons op dat we deze reis nog niet veel hebben kunnen relaxen, we hebben onvergetelijke dingen gezien en gedaan maar al het gedoe stond het relaxen in de weg.

We horen folkloremuziek wanneer we afrekenen en gaan op zoek. Op een of ander binnenpleintje van het Palacio Arzobispal speelt er een bandje en worden allerlei dansen gedemonstreerd. We horen allebei deze muziek graag en gaan morgen op de markt zeker een cd kopen. Om 21u is het slaaptijd want ja,ja, morgen moeten we weer vroeg op.