13 november 2008
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

't Zit er weer op.

Dag 22: Donderdag, 13 november 2008

Onze laatste dag vandaag, tijd om naar huis te gaan. We zouden nog wel langer willen blijven maar om goedkoop te vliegen moet je soms een paar dagen opofferen.’t Ziet er goed uit, een vluchtje vanuit Quito naar Miami en vandaar direct door naar Parijs. Verder geraken we met de trein wel thuis. Onze centjes zijn uitgeteld, we hebben ieder nog net 40 dollar om de departure tax te betalen en dan is alles op.

Gelukkig hebben we genoeg tijd in Miami, want aan de immigratie is het 2u aanschuiven. Ze hebben weer eens iets nieuws bedacht, vroeger hadden ze genoeg met je twee wijsvingers, maar tegenwoordig hebben ze al je vingers nodig en een foto. Wat eens een vrij land was waar immigranten welkom waren, is duidelijk in het tegenovergestelde straatje terecht gekomen. Ben je geen Amerikaan of Canadees, dan wordt je behandeld als een mogelijke misdadiger. Laten we hopen dat nu Obama verkozen is dit land een deel van zijn verstand heeft terug gewonnen. Als het over natuurschoon gaat heeft de USA natuurlijk wel heel wat te bieden. Gelukkig zijn we in Parijs na vijf minuten al voorbij de passpoort controle en kunnen we net de TGV van 9u40 direct naar Brussel nog halen. Wat een verschil.

Het is een mooie reis geweest, ook wel een beetje een speciale reis. We waren bijzonder onvoorbereid dit jaar, dat zal er wel voor iets tussen hebben gezeten. Ecuador is een klein land, maar het ontbrak ons aan voldoende tijd om alles te kunnen doen wat op ons lijstje stond. De voornaamste sterkte van Ecuador is zijn natuurpracht, maar liefst 20% van het land is beschermd natuurgebied. Veel meer dan hun cultuur, die wij als minder sterk aanwezig ervoeren . Zeker in vergelijking met Peru waar ze trotser lijken op hun cultuur en waar je meer de lokale klederdracht ook in de steden terug kan vinden. Ook de Inca en koloniale erfenis van het land komt iets minder tot zijn recht in de stad Quito in vergelijking met Cusco of Arequipa.

Ondanks de “beperkte“ oppervlakte van dit landje heb je voldoende tijd nodig om van punt A naar punt B te reizen. Het busverkeer is er typisch Zuid-Amerikaans en stopt dus overal en wordt plat gelopen door straatverkopers. Bussen kunnen je ongeveer letterlijk overal brengen, maar de buschauffeurs zelf zijn gekken en zouden het als formule-1 piloot helemaal niet zo slecht doen. Nachtbussen worden door alle gringos als onveilig ervaren. Heel anders dan in Peru waar commerciële busmaatschappijen heel professionele verbindingen aanbieden tussen de verschillende steden. Taxi’s brengen je in de steden vlot overal naar toe voor de prijs van wat hier een tram of bus ticket kost.

Aan avontuur heeft deze reis ook geen tekort gehad, de avonturier zal in Ecuador zijn hartje kunnen ophalen. Mountainbike, bergbeklimmen, paardrijden, waterraften en nog vele andere opties zijn voor handen. Alles zowel voor beginners als gevorderden. Zelf hebben we onze grenzen verlegt op El Corazón en natuurlijk de Cotopaxi. Dan hebben we het nog niet gehad over ons Galápagos avontuur, maar daar kan je alles over lezen in dit dagboek. Ecuador is geen duur land, Galápagos even buiten beschouwing gelaten. Met 50 dollar per dag per persoon kan je heel vlot rond komen. Onze reis is duurder uitgevallen dan verwacht, gewoon omdat de dollar het ook beter heeft gedaan dan verwacht de voorbije weken. Gelukkig vliegen we voor weinig of geen geld en zullen we voor de voorbije drie weken ongeveer op 2000€ p.p. uitkomen.

De US dollar is de nationale munt van Ecuador sinds enkele jaren, dat heeft het leven er een pak duurder gemaakt voor de toerist maar nog veel erger voor de lokale bevolking. Het eten van 5 dollar per schotel is zeker niet slecht, maar de keuken heeft maar een beperkt aantal typische gerechten en het doet veelal westers aan. Van hevige buikloop zijn we dit jaar gespaard gebleven en dat zegt veel over de keuken, normaal heb ik iedere reis prijs. Ook van het fruit en de sapjes kan je oneindig genieten.

We zijn voldaan en misschien gaan we ooit nog eens terug, de kust, het zuiden en Quenca hebben we moeten laten vallen. Ideaal om te combineren met Peru waar het noorden ook nog op een bezoekje van ons wacht.