27 oktober 2006
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5
kaart

Brussel – Londen – Dallas – Guatemala

Dag 1: Vrijdag, 27 oktober 2006

Slaperig vertrekken we om 5u richting luchthaven. Dit jaar zijn we met drie, aangezien Marleen ons vergezelt. We hebben er dit jaar lang over gedaan eer we een bestemming hadden. Sinds een dag of tien zijn we eruit: Guatemala en Belize. Veel tijd om voor te bereiden hebben we dus niet gehad. Gelukkig konden we rekenen op advies en tips van Bram en Guisela.

Ook dit jaar vliegen we standby en hopen we de lange vlucht in business class te reizen. Onze hoop is tevergeefs maar we krijgen wel zetels met veel beenruimte. Na een vlucht van 11 uur ondergaan we in Dallas het gekende ritueel van security. Voor we aan boord gaan van onze laatste vlucht kopen we nog een broodje kip want we zullen geen eten krijgen.

Na drie uur vliegen, trotseren we de lange rij aan de immigratie. We wandelen naar buiten en begeven ons tussen de menigte die daar staat te wachten. We zoeken Luisa, de zus van Guisela. Zij is zo lief om ons te komen ophalen en naar Antigua te rijden. Als Bart en Marleen me vragen hoe Luisa er uit ziet, omschrijf ik haar als klein, met lang zwart haar. Dit blijkt een grappig antwoord aangezien het merendeel van de bevolking aan deze omschrijving voldoet. Gelukkig herkent Luisa mij. Ze is nog niet veranderd. Ik heb haar twee jaar geleden ontmoet tijdens het trouwfeest van Bram en Guisela. We zijn toen met een deel collega’s naar Antigua gekomen om erbij te zijn.

In de auto geeft Luisa ons tips en praat ze over het leven hier. Luisa is dokter. Wegenwerken doen het verkeer moeizaam verlopen. De aparte rijstijl van de locals wordt al gauw duidelijk: ze rijden als gekken. Normaal rijd je 45 minuten over dit traject. Wij doen er iets langer over. In Antigua duurt het niet lang voor we Hotel Aurora vinden. We stellen Luisa voor nog iets met ons te gaan eten, maar ze is moe. We geven haar onze reiskledij mee, die we de avond voor ons vertrek zullen terugzien. We kruipen alledrie vermoeid maar tevreden onder de lakens.