5 november 2006
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

El Zotz

Dag 10: Zondag, 5 november 2006

In een hangmat slapen valt goed mee, alleen had ik op een gegeven moment last van ijskoude voeten omdat mijn benen te fel omhoog lagen. Deze voormiddag maken we een wandeling met Juan naar de ruïnes van El Zotz, zo een drie kilometer verwijderd van onze kampplaats. Onderweg krijgen we weer heel wat geneeskrachtige planten te zien. De tempels die we hier zien, zijn helemaal overwoekerd. We beklimmen er eentje en gebruiken de wortels van de bomen om ons stijl omhoog te hijsen. Ik denk er liever nog niet aan hoe we weer beneden moeten geraken. Op de top van het heiligdom genieten we van het uitzicht over de jungle. In de verte zien we Tempel 4 van Tikal boven de jungle uit torenen. We zijn nog op een 30 km verwijderd. Als we weer veilig beneden staan, dalen we via een grot naar Templo Diablo. Deze tempel ziet er nog steiler uit als de eerste, maar dat schrikt Juan niet af. Weer klauteren we omhoog. Hoe dichter bij de goden, hoe beter, denk ik dan maar.

Rond 11u staan we terug aan de kampplaats waar we al vlug ons middageten voorgeschoteld krijgen: rijst met ei en tomaat. Onze gidsen doen het rustig aan en dat is begrijpelijk want er heerst een extreme hitte. Ze gaan nog douchen bij de buren. Als we uiteindelijk vertrekken, worden de paadjes veel smaller dan gisteren. Het staptempo ligt hoog. We zullen op twee uur 10 km afleggen. Het hoogtepunt van de dag zijn de aapjes die we boven in de bomen zien slingeren.

Onze kampplaats van vannacht is nog primitiever als die van gisteren. De keuken is hier helemaal in de openlucht. Hier zitten we echt midden in de jungle. We verfrissen ons met het water uit onze drinkbus. Al vlug wordt het donker en na het avondeten krijgen we een kop pimienta thee. Dan begint Juan te vertellen over drie legendes. Het gaat over kwade geesten in de jungle. Zo is Peludo een geest die je komt pesten als je in de jungle aan je geliefde denkt. Moraal van het verhaal: je hoofd erbij houden in de jungle.

Na al die spookverhalen nemen Marleen en ik het zekere voor het onzekere en gaan samen in het donker samen op zoek naar het toilet.