7 november 2006
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

Flores – Caye Caulker, Belize

Dag 12: Dinsdag, 7 november 2006

Om 7u30 komt de bus ons ophalen voor onze volgende bestemming. Voor de lange rit, eten we verorberen we nog een heerlijk ontbijt bij de buren. De rit zal vijf uur duren. Aan de grens moeten we uitstappen en onze bagage zelf over de grens sleuren. Eerst moeten we ons uitschrijven in Guatemala. Een laatste keer betalen we waarvoor we eigenlijk niet moesten betalen. Bart doet nog een poging, maar het mag niet baten. We moeten 10 Quetzales betalen. Aan de grens met Belize wordt ik vriendelijk verzocht om mijn bagage open te maken. De douanebeambte stuit op vuile was en doet teken dat ik alles zelf weer mag inpakken.

Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van Belize moet verwachten. Voor mij hoefde dit niet echt en het land zal mij moeten overtuigen. Onderweg geeft heeft landschap een rijkere indruk dan Guatemala. De huizen staan op palen en lijken beter afgewerkt. De wegen zijn in betere staat en er is veel groen. Af en toe zien we een rastaman zorgeloos voorbij fietsen. Onderweg zien we de twee Antwerpenaren (Alwin en Liesbeth) die we al heel de reis tegenkomen, aan een tankstation. Hun bus heeft panne.

Rond de middag komen we aan de watertaxi terminal van Belize City.  We hebben een uur voordat we kunnen vertrekken naar Caye Caulker en kiezen om binnen te blijven op dit warme middag uur. Op de valreep halen de 2 andere Belgen dezelfde boot. Het boottochtje duurt 45min en is zalig. Dit is vakantie. Als we voet aan wal zetten op Cay Caulker, is het echt het heetst van de dag. We nemen afscheid van de Belgen en spreken straks met hen af in een cafeetje. Nu op zoek naar een slaapplaats. We zijn wat op de dool tot een vriendelijke taxichauffeur (bezitter van een golfkarretje, want dat is het vervoersmiddel hier), ons oppikt. Hij weet een plaats vlak bij de kaai. We gaan met hem mee en keuren het appartementje goed.

Eindelijk tijd om onze was te laten doen. We verkennen het eiland en slenteren over de zandstraatjes. Het eiland bestaat uit front street, middle street en back street. Een heel smal eiland, maar redelijk lang. Het eiland is sinds de orkaan Elena in twee gesplit. Het gaat er hier zeer reggae style aan toe. Na de zonsondergang gaan we een panty wripper drinken, het drankje bij uitstek. Later eten we in het zelfde restaurant. Hier zullen we veel vis eten.