19 september 2004
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

Napels zien…

Dag 2: Zondag 19 september 2004

’t Is zondag en we hebben om 9u met Kris afgesproken om te ontbijten. Plaats van gebeuren: op een terras van een bar vlakbij het hotel. We kiezen een koffiekoek en een grote koffie of cappuccino. Vandaag wandelen we via Castel Nuovo naar de buurt Chiaia waar er een rommelmarkt zou zijn. Eerst lopen we nog door de Galleria Umberto I (indrukwekkende constructie van glas en staal in renaissance stijl).

Aangezien de Napolitanen vandaag besloten hebben toch geen rommelmarkt te houden, hebben wij dan maar op onze beurt besloten, zondag te vieren en wat mee te kuieren met de plaatstelijke bevolking over een verkeersvrije weg langs het water.’t Is nog steeds zalig weer en we hebben zelfs een gezellig terrasje gevonden waar Kris meegeniet van haar laatste uurtjes in Napels. Voor haar vertrek eerst nog een pizza, een portie gnocchi of spaghetti. Na het afscheid van Kris, stippelen Bart en ik een nieuwe tocht uit…dit keer met als doel Castel Sant’Elmo, nog door de Spanjaarden gebouwd op een heuvel. Tegen zonsondergang zouden we daar zijn en onze reisgidsen beloven ons een prachtig uitzicht over Napels en de baai. Op een zondag rond 18u blijkt het niet eenvoudig een funiculare te vinden die nog in dienst is maar uiteindelijk halen we de top toch voor het donker wordt. Het kasteel is al gesloten wanneer we toekomen dus kiezen we voor het onbekende en zoeken te voet een weg naar beneden: via een trappendoolhof dat genoemd is naar de calvarieberg. Dat zegt genoeg. We waren blij dat we naar beneden moesten en niet naar boven.

Ondertussen zijn we ook min of meer aangepast aan het leefritme van de Italianen en krijgen we pas rond 21u zin in een avondmaal. Op aanraden van onze hotelconcierge kiezen we hiervoor een trattoria uit. Hier verorbert Bart zijn eerste zeevruchtenpasta van de reis en ik zag dat het lekker was… Na het eten installeren we ons nog even op ons balkonnetje en kijken naar een spektakel dat we eigenlijk ook op tv konden volgen. Naar het schijnt heeft het iets te maken met de feestdag van de patroonheilige van de stad: San Gennaro.