25 september 2004
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

Amalfikust – Paestum/Agropoli

Dag 8: Zaterdag 25 september 2004

We sluiten ons hoofdstukje aan de Amalfikust vandaag af en vertrekken na het ontbijt en afscheid van Severio richting Paestum.

Eerst maken we nog een ommetje via Ravello, op aanraden van Severio. Dit pittoresk stadje is gespaard gebleven van de toeristendrukte en ligt dan ook hoog boven zee in de Valle del Dragone, te midden van terrasvormig aangeplante citroenbomen. Onze ogen worden beloond met gezellige steegjes, overwelfde doorgangen, hangende tuinen, rijke palazzi en een ongeloofelijk uitzicht.

Hier hadden we best wat langer willen vertoeven…maar een uurtje later zijn we weer op weg naar Paestum. De enige hindernis die we vandaag voorzien hebben, is het doorkruizen van Salerno, maar dat blijkt toch tamelijk vlot te verlopen, met een dosis geluk natuurlijk. Eens we voorbij Salerno zijn, volgen we de kustlijn die er verwaarloosd uitziet. Je kan zien dat we naar het zuiden rijden…

In Paestum rijden we op 100 meter van de tempels, maar beslissen toch maar een kaartje te kopen en deze archeologische site van dichterbij te bekijken. En we hebben geluk: het is vandaag European Heritage Day en we worden dus getrakteerd op een gratis bezoekje, ook in het museum zullen we geen toegang moeten betalen. Op naar de 3 Griekse tempels die dus bij de best bewaarde monumenten van het Griekse Rijk behoren. We fotograferen erop los en even flitst het idee door ons hoofd om vanavond terug te komen, want bij zonsondergang moet dit een prachtig beeld opleveren. Na een blitsbezoek aan het museum gaan we op zoek naar een slaapplaats.

Vanaf vandaag ligt er geen enkele slaapplaats meer vast, behalve voor de laatste avond. We volgen de instructie’s van de Trotter en rijden naar het centrum van Paestum, wat een verlaten en verwaarloosd stadje blijkt te zijn.

Toch blijven we positief denken en gaan opzoek naar een pension aan de zee, niet simpel maar eens aangekomen voldoet “Baia del sole” aan dezelfde omschrijving als het stadje. We worden vriendelijk onthaald door de eigenaar en trots toont hij drie of vier kamers. Behalve een kwetterende tv op de achtergrond is er geen enkel teken van leven en geeft dit hotel ons een akelige indruk.

We zetten onze zoektocht dus verder. We rijden naar Agropoli, op zoek naar de jeugdherberg. Hier mengt Bart zich weer onder de plaatselijke bevolking en natuurlijk ontvangen ze hem met open Italiaanse armen en tekenen zelfs een plannetje voor hem om ons bij de jeugdherberg te brengen.

Ook deze slaapplaats straalt geen gezelligheid uit en geeft een verlaten indruk. We krijgen ons beddengoed en een sleutel van de kamer. De bedden met slechte matras geven de doorslag en we besluiten nog een kans te wagen bij een "agriturismo", wat hoger gelegen op de heuvel.

Als we bij de boerderij aankomen worden we vriendelijk onthaald door de man des huizes en op de vraag of hij een beetje Engels spreekt, krijgen we een uitgebreid verhaal in het Italiaans als antwoord. We gaan samen op zoek naar zijn zoon en hij laat ons een van de kamers zien. Dit is wat we zoeken: gezellig, mooi uitzicht en tussen de plaatselijke bevolking. Hoewel agriturismo San Francesco afgelegen ligt, is er toch voldoende leven. Meer moet dat niet zijn, mijn humeur betert weer en Bart kan het niet laten me hiermee te plagen.

Ik offer me op om de sleutel van de jeugdherberg terug te brengen. Eens dit klusje opgeknapt is, rijden we naar de zee en zoeken ons een bankje om van de zonsondergang te genieten met een trosdruiven, elkaar en het fototoestel. We zien af en toe een bliksemschicht in de verte. Het onweert dus aan de Amalfikust…

Als de zon onder is, trekken we naar het stadje en worden we aangenaam verrast door een gezellige drukte: iedereen kuiert door de winkelstraten en de straten van het historisch centrum: de favoriete bezigheid van de doorsnee Italiaan op een zaterdagavond, en wij doen mee.

Later op de avond vinden we een restaurant met een gezellig terras waar we ons op onze wenken laten bedienen. De kroketjes en bruscetta hebben gesmaakt, de pasta en dolci volgen…