28 september 2004
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

Gargano/Peschici

Dag 11: Dinsdag 28 september 2004

Mmm we worden wakker en voor een keertje horen we geen regen op onze tent druppelen. En ja, de zon schijnt! Met volle moed beginnen we de tent af te breken. Eerst nog eens naar Matinata rijden voor ontbijt op het terrasje van een bar. Zalig die zon! We slaan onze buren gade: Italiaanse gepensioneerden die discusiëren over krantenartikels.

Na een lekkere croissant rijden we richting Peschici en Bart heeft gisteren een mooi paradijselijk strand gezien dus we gaan op zoek. We geven onze zoektocht bijna op als we “ons” strand voorbij rijden net voor Vieste. Here we come...maar dat is gerekend buiten het feit dat het blijkbaar een privestrand is. Heel spijtig, dus we bekijken wat onze andere optie's zijn en rijden door het binnenland richting Peschici, onze slaapplaats voor de volgende nacht.

Net voor Peschici volgen we op goed geluk een pijltje naar “spiaggia”. We moeten even door een wildernis, maar we worden beloond door een afgelegen strandje. ’t Lijkt wel een strand voor strandjutters…Er is dus heel wat vuilnis aangespoeld maar zo zijn de Italiaantjes he: "Uiteindelijk zal dat vuil wel wegvliegen..."

We instaleren ons en Bart is dapper en ritst één broekspijp af .We houden een geïmproviseerde picknick: petit beurre koekjes en druiven. En eens we neerliggen, voelen we de wind heel wat minder en is het echt wel genieten van het zonnetje! We wagen ons zelfs met onze voeten in het water. Na een namiddagje relaxen, trekken we naar onze volgende bed and breakfast. We waren hier gisteren al op verkenning en weten waar naartoe. De ouders van de eigenaar zijn alleen thuis, dus het is weer behelpen met het Spaans om ons enigszins verstaanbaar te maken, en …het lukt. We krijgen zelfs een appartementje in plaats van een kamer.

Na een verfrissende douche zijn we klaar om Peschici by night te verkennen. Voor we een restaurantje zoeken, gaan we even langs bij een internetcafe.We hebben alletwee wel zin om een excursie te maken naar het eiland Tremiti en aangezien we de laatste dagen niet echt veel spectaculaire info vergaard hebben van toeristische diensten, gokken we op het internet voor meer informatie.

Voor ons avondeten komen we terecht in een trattoria waar we overdonderd worden door een dominante bazin. We kiezen dapper om buiten op het terras te zitten ondanks de koude wind, maar binnen hangt er een beetje teveel sigarettenrook. De bazin komt naar ons tafeltje met de vraag of we wijn of water willen maar weigeren dat te bestellen vooraleer we de menukaart gezien hebben. Na een poosje komt ze af met een menukaart die ze ver heeft moeten zoeken. Later komen we er achter dat het de gewoonte is in trattoria’s mondeling te vernemen wat de pot schaft. Na het eten spelen we een spelletje Machiavelle en hebben we besloten toch maar niet naar Tremiti te gaan wegens tijdsgebrek.