29 september 2004
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3
kaart

Peschici – L’Aquila

Dag 12: Woensdag 29 september 2004

Vanmorgen werden we gewekt door geklop op de deur: de hotelbaas die ons komt verwittigen dat we voor het ontbijt binnen het halfuur beneden moeten zijn. Dus we reppen ons en we ontdekken dat hij nog voor het begin van de siesta in het dorp wou zijn om sigaretten te halen…

We bedienen ons van het ontbijtbuffet en zien buiten dreigende wolken. Ineens zijn we blij met de beslissing niet naar Tremiti te gaan en pakken onze bagage in en vertrekken naar het koudste stadje van Italie: L’Aquila. We rijden nog een hele tijd langs de kust en bekijken van op afstand 2 lagunes.
Onderweg moeten we bruusk remmen voor een slang die de weg oversteekt.

Tegen de middag heeft Bart in de Lannoo gids een plaatsje gevonden waar we kunnen stoppen: Vasto. We genieten van het zonnetje. Iets te eten vinden we niet want het is siesta. Dus stoppen we onderweg aan een wegrestaurant voor een vettige pizza.
De bergen zijn al in zicht en het landschap is echt de moeite met de zon die erop schijnt. Moeilijk te geloven dat we de koude tegemoet rijden.

Rond 18u rijden we L’Aquila binnen en we gaan onmiddelijk opzoek naar de toeristische dienst om wandelkaarten te kopen voor morgen. Uiteindelijk parkeren we en gaan te voet op zoek naar een hotel want de toeristische dienst is intussen gesloten. L’Aquila blijkt een drukke studentenstad te zijn, dat merken we als we toch nog even naar the information office informeren en ze ons naar de student information willen sturen. Met de Lonely Planet in de hand zoeken we 2 hotels. Dit is blijkbaar een duur stadje: ze vragen echt wel erg veel voor een overnachting, hoewel het er ook sjiek uitziet.

Dan maar opzoek naar het Don Bosco klooster, niet echt sfeervol maar goedkoop, met parkeerplaats en kort bij het centrum. We worden onthaald door een student en hij wijst ons onze kamer. We laten onze spullen achter en op aanraden van diezelfde student gaan we naar een trattoria: heel gezellig en lekker eten.

Later nemen we nog een douche en ik lig het eerst in bed. Ik hoor Bart nog wat grommelen over de ventilatie die niet uitspringt als hij het licht uitdoet in de badkamer. Ik stel hem voor, aan het koordje te trekken. Hij volgt mijn raad op en plots begint het alarm te loeien. Oeps, dat koordje hing er dus ingeval je een uitschuiver maakt in de douche. Bart springt in zijn jeans en loopt de gang op, het duurt maar enkele seconden voor de rust weerkeert. Er is niemand komen kijken, blijkbaar gebeurt dat hier meer en laten ze je gewoon op de grond liggen. Ondertussen kom ik niet meer bij van het lachen.