MOVING-EYE.BE Skip Navigation Linkshome / Reizen / Peru / Reisverhaal / Islas Ballestas
6 oktober 2005
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6
kaart

Islas Ballestas - Huacachina

Dag 3: Donderdag 06 oktober 2005

We zijn op vakantie dus uitslapen zit er niet in. Na een kwartiertje wachten schotelen ze ons het eerste echte ontbijt van de reis voor: 2 broodjes, fruitsap, een ei en koffie. Geen slecht begin van de dag.  Een busje brengt ons naar Paracas. Daar zullen we met een bootje naar Islas Ballestas varen. We zijn de enigen die vanuit Pisco vertrekken. Onderweg pikken we ook nog onze gids op.

De rode vlag hangt nog uit en we moeten dus wachten voor we aan boord mogen. Na veel getreuzel mogen we ,samen met een paar Italianen en een bende Chinezen, eindelijk de speedboot in. Een school dolfijnen verwelkomt ons. De eerste halte is de kandelaar of el candelabra. Deze reuzefiguur is geëtst in de heuvels aan de kust en is 150m hoog en 50m breed. Er bestaan verschillende theoriën over deze geoglief en haar betekenis. Sommigen beweren dat het vroeger gebruikt werd door zeelui als navigatiegids. Wij willen geloven dat ze in connectie staat met de andere Nascalijnen. Onze gids weet er eigenlijk weinig over te vertellen. Hop, verder naar de eilanden.’t Gaat hard en Bart voelt dat iemand zijn dijbeen er bijna afpitst terwijl we over de golven vliegen. De vele zeehonden, pinguins en vogels waarvoor we gekomen zijn, zijn een lust voor het oog en de lens. Na een uurtje dobberen rond de bogen en grotten van het eiland, vliegen we weer over de golven richting haven. Dan begint er iets te haperen. Na een tijdje wordt duidelijk dat we zonder benzine zitten en dat er hulp onderweg is. Het is al heel de ochtend bewolkt maar je voelt dat de zon haar best doet, dus koud hebben we het niet. Met een beetje vertraging spoelen we weer aan. De chauffeur en gids hebben honger en beslissen we de reis per taxi verder moeten zetten. Wij stappen dus in een kleine gedeukte Nissan. De taxichauffeur heeft een heel heiligdom geïnstalleerd op zijn dashboard, misschien maar goed ook want zijn voorruit is al serieus gebarsten.

Deze namiddag vertrekken we naar Ica. Terwijl we op de bus wachten, lenen we even een Lonely Planet van een koppel Zweden en noteren we het adres van een boekenwinkel in Arequipa. Vlug nog wat adressen van hostals in Huacachina noteren en we kunnen weer even voort. Zoals alle bussen heeft ook deze vertraging en genieten we ondertussen van de zon. Op de bus doen we een babbel met twee jongens uit Antwerpen.

Na een uurtje komen we toe in Ica, waar we tegen een lage prijs een taxi instappen. Vlug vinden we een hotel in Huancachina en kunnen we gaan sandboarden. De duinen beklimmen is zwaar, zeker in de hitte van de zon. Het boarden lukt een paar meter en het zand zit in een mum van tijd overal. Terwijl Bart naar de top van onze duin klimt om met meer snelheid naar beneden te racen, geniet ik van het wijdse uitzicht. Aan de ene kant zoveel duinen als je maar wil, aan de andere kant de oase van Huacachina. Mooi, alleen spijtig dat er zoveel afval ligt.  Na een uurtje houden we het voor bekeken. In de hotelbar drinken we 2 heerlijke fruitsapjes geperst door een chaotische ober. Dit is vakantie! Voor we gaan eten, wandelen we eerst eens rond het meer. We gaan weer vroeg slapen want we willen morgenvroeg naar Nasca vertrekken.