15 oktober 2005
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6
kaart

Amantaní – Taquile – Puno - Cusco

Dag 12: Zaterdag, 15 oktober 2005

We worden gewekt door Sylvestra die ons even later een koude pannekoek, een droog broodje en muñothee serveert. Voor we vertrekken kopen we nog een zelfgebreide alpacamuts van haar voor Bart. Die muts voelt superzacht aan.

Dan volgen we haar naar de haven en al vlug varen we naar het volgende eiland: Taquile.

We varen over wilde golven varen en we moeten zelfs een tijdje naar binnen. Ik voel me niet op mijn gemak en hou me klaar om eruit te springen, mocht het nodig zijn. Na een vaart van ongeveer een uur meren we aan. En het werd tijd want we begonnen ons alletwee ziek te voelen. We klimmen naar boven en genieten van het uitzicht op het water dat fonkelt in het zonlicht. Na de klim, staan we op Plaza De Armas en krijgen we van onze gids uitleg over de klederdracht. Mannen dragen hier rode mutsen als ze getrouwd zijn en rood-witte mutsen als ze single zijn. De andere kleuren verwijzen naar de sociale positie van de man. De vrouwen weven kleurijke banden die de mannen om hun middel dragen. De vrouwen dragen rokken met meerdere lagen. We lopen nog even rond en dan wordt het middagmaal buiten op het plein opgediend. Tegen alle verwachtingen in smaakt de forel heerlijk, waarschijnlijk omdat ze zo vers is. We sluiten de lunch af met een kop cocathee.

We dalen af naar een andere haven en we worden gevolgd door kinderen die vanalles willen verkopen. Als ze merken dat er foto’s van hun getrokken worden lopen ze achter de toeristen aan om geld. We bemachtigen ons een plaatsje vanachter op het dek van de boot en hopen zo te kunnen zonnen. We schrijven wat in het dagboek en luierend genieten we van het uitzicht. Na drie uurtjes varen zetten we weer voet aan wal in Puno. We lopen nog even over een lokale markt die zich gedeeltelijk op de spoorweg bevindt. We gaan vroeg eten want we gaan de nachtbus naar Cusco nemen.

In het hotel krijgen we te horen dat er geen fax van AA is toegekomen dus zullen we dit zaakje maandag in Cusco moeten regelen. We pakken onze propere was in en iemand van het hotel brengt ons dan naar het busstation. In het busstation is het een drukte van jewelste.Het is hier net een kippenhok. Iedereen schreeuwt doorelkaar en prijst zijn busmaatschappij aan. Alle bestemmingen worden doorelkaar geroepen. Op de bus blijkt dat we geen semi cama gekregen hebben, in tegendeel we hebben weinig beenruimte. Bart ziet dat niet zitten en ik ga terug naar binnen om andere zetels te vragen. Dat is gelukkig geen probleem. Tijdens de rit krijgen we een deken en de bus stopt af en toe. Echt slapen doen we niet en we komen rond 2u ’s nachts in Cusco toe. De mevrouw van het hotel had gezegd dat we in de bus mochten blijven slapen tot 5u30 maar iedereen verlaat de bus dus we beslissen dan toch maar een taxi te nemen en een hotel te zoeken. De taxichauffeur brengt ons naar een lowbudget hotel. Ik ga mee naar een kamer kijken terwijl Bart bij de bagage blijft. Ik ben niet overtuigd maar het is maar om te slapen en morgen kunnen we iets anders zoeken.