MOVING-EYE.BE Skip Navigation Linkshome / Reizen / Peru / Reisverhaal / Valle Sagrado
18 oktober 2005
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6
kaart

Valle Sagrado

Dag 15: Dinsdag 18 oktober 2005

Deze ochtend worden we opgehaald aan het hotel. Onze gids spreekt slecht Engels en er zitten heel wat Spaanssprekende toeristen op de bus. De gids hervalt constant in het Engels, vervelend voor ons. Hij weet ook niet hoe hij door een micro moet spreken dus we zijn al snel afgeleid en genieten van het uitzicht. Dit wordt dus een dagje in el Valle Sagrado (heilige vallei) of de vallei van de Urubamba rivier. Pisac is onze eerste stopplaats. Dit is een landelijk stadje dat tot leven komt tijdens de marktdagen. Vandaag dus. We hebben maar een kwartiertje om door de immense markt met kraampjes te wandelen, spijtig, hier had ik wel wat meer tijd willen doorbrengen. Er wordt veel kleding (van alpacawol vervaardigd) verkocht, maar ook beeldjes en andere mooie souvenirs. Het is vandaag bewolkt maar je voelt de zon op dit vroege uur toch al branden.

Dan op naar het Pisac van de Inca’s: een citadel die boven de stad ligt op een driehoekig plateau met prachtige uitzichten op de vallei. Het laatste stuk voor de site moeten we zelf naar boven klimmen. Pisac staat vooral bekend voor de landbouwterrassen die we onder ons zien liggen. Op de terrassen werden groenten gekweekt die de Quechua’s anders in de steden moesten ruilen. Door de terrassen creëerden ze een serre waar ze de groenten en gewassen die het meeste warmte nodig hadden, beneden plantten. Verder menen we te verstaan dat de site een centrum is voor ceremonie’s en bewonderen we een paar goedbewaarde tempels.

Op deze site brengen we meer dan een uur door en de gids praat steeds minder Engels.

Voor onze lunch worden we als echte toeristen gedumpt in een restaurant in the middle of nowhere. We schuiven aan het buffet aan en er wordt een lokaal bandje opgetrommeld om ons te animeren. Wel grappig is een alpaca die door het raam van het restaurant komt piepen.

We houden siesta tijdens de busrit naar Ollantaytambo . Ik vind deze naam als muziek in de oren klinken. Hier zitten we al redelijk dichtbij Machu Picchu en dat maakt het allemaal fascinerender. De site stelt een massief Inca fort voor. Dit vind ik een van de meest indrukwekkende sites die ik ooit gezien heb. Het is een reusachtig Inca complex met steile terrassen en gaat de geschiedenis in als  een van de plaatsen waar de conquistadores (Spanjaarden) een belangrijke strijd verloren hebben. Maar deze plaats is dus niet enkel een massief fort maar ook een religieuze site met tempels bovenaan.

De laatste stopplaats voor vandaag is het dorpje Chinchero, voor de Inca’s was dit de geboorteplaats van de regenboog. Onderweg rijden we een heel stuk terug langs de Urubamba rivier en we genieten van de uitzichten met een mooie avondzon. De uitzichten worden alleen maar spectaculairder als we met de bus naar boven klimt. Prachtig besneeuwde toppen.  Chinchero is een gezellig dorpje met een mooie koloniale kerk, met adembenemende bergzichten en een kleurrijke markt waar hoofdzakelijk textiel verkocht wordt. Terwijl ik op het marktje rondloop, oefent Bart zijn kwaliteiten als papparazzi fotograaf. Hij trekt foto’s van de mensen zonder dat ze het merken en zo zijn beide partijen gelukkig.

Als we terug afdalen naar Cusco is het al donker. Voor we gaan eten regelen we in alle haast nog een mountainbike trip voor morgen. We zijn te lui om een ander restaurant uit te zoeken, dus we gaan terug naar Los Cuates. Ik kies als hoofdgerecht quesadillos en Bart kiest voor de cuy of cavia. Dit nationaal gerecht zou naar konijn smaken. Ons muziekgroepje is ook weer van de partij.