23 oktober 2005
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6
kaart

Inca Trail

Dag 20: Zondag, 23 oktober 2005

Vannacht hebben we voor het eerst onze binnenslaapzak gebruikt, brrr wat was het koud en het heeft gegoten. Ik heb mijn voeten niet warm gekregen en dat allemaal dankzij de klammigheid van de regen. En toch slaan we de cocathee op bed af. Na een smakelijk roerei beginnen we aan de klim naar de eerste pas van vandaag. Vandaag zou de mooiste dag van de trail zijn. Het regent niet meer en dat is een goed begin. Wetende dat we gisteren de hoogste pas gehad hebben, maakt voor mij het klimmen gemakkelijk. Na een halfuurtje stijgen, bezoeken we de site van Runkurakay of  “gebouw in de vorm van een mand”. Als we toekomen op de top, staan we op een hoogte van 3998m en genieten we van het uitzicht van de besneeuwde Cordillera Vilcabamba. We spelen hier wat energy food naar binnen voor we stijl afdalen. Er zweven een paar wolken boven het azuurblauwe meer onder ons, wat voor een mysterieus effect zorgt. De volgende site die we gaan bezoeken is Sayacmarca. Om er te geraken moeten we even klimmen op een smal paadje, dus laten we de rugzakken beneden staan. Na de uitvoerige uitleg van Freddy vertrekken we naar onze lunchplaats. De eettent staat opgesteld, dit maal om ons tegen de zon te beschermen.      

Vandaag staat er kip met rijst en quinua op de menu. Quinua is een proteinrijk graan, wat volgens mij op kouskous lijkt. De smaak valt best mee. Na het eten zetten we ons even buiten en rusten wat uit voor we aan het “waw” gedeelte van de Inca Trail beginnen. Eerst klimmen we nog 100m heel geleidelijk en zo zetten we onze eerste stappen in de “high” jungle. De vegetatie is hier van subtropische aard en als we naar het dal kijken lijkt alles dichtbegroeid en vochtig. Precies allemaal kopjes met groen kroezelhaar.  Hier en daar lassen Bart en ik een pauze in om het mooie uitzicht te bewonderen. Als we de derde pas bereiken, kunnen we in de verte de vallei van Macchu Picchu zien liggen. Spannend, maar de stad laat zich nog niet zien. Gek eigenlijk, ik was een beetje vergeten dat het doel van onze trektocht Macchu Picchu is, waarschijnlijk omdat de tocht op zich al zo mooi en boeiend is.We dalen af naar de laatse site van vandaag en daarvoor moeten we door een natuurlijke tunnel van rotsen. Op 3650 meter komen we aan de goedbewaarde ruïne van Phuyupatamarca (het dorp boven de rotsen).De site huist een serie van ceremoniële baden waar water doorstroomt. Freddy lijkt wel een percentje te krijgen op de winst van onze laatste overnachtingsplaats. Hij krijgt er niet genoeg van om de douches (waar men voor moet betalen) aan te prijzen. We zullen nog twee uur stijl moeten dalen de kampplaats. Het pad leidt ons over steile ongelijke trappen, die soms hoog uitvallen. Een bijkomende hindernis is een vervroegde douche in de vorm van een tropische regenbui. Het geluid wordt verzorgd door donderslagen. Het is echt wel een beetje afzien. Voor we aan ons laatste halfuur beginnen, zetten we ons even op de grond en peuzelen verkorrelde chips op en en hebben uitzicht over een dichtbegroeide vallei met een regenboog. Dit keer vinden we onze tenten allemaal naast elkaar op een smalle strook. Bart smeert zijn muggenbeeten in terwijl ik me ga verfrissen aan een wasbak aan het toilet. Tea time houden we  in de cafetaria, dat is natuurlijk minder authentiek als de voorbije dagen.

Hier eten we vanavond dus ook met lelijk TL licht. De dragers hebben voor de laatste keer gekookt. Ze noemen het een buffet maar het komt er op neer dat de kommen gewoon op tafel staan en die moeten we dan doorgeven. Ze hebben echt wel veel eten voorzien waaronder rocoto relleno. Na het eten volgt een verplichte ceremonie om de dragers te bedanken. We hebben geld samengelegd en Rudy heeft een mooie “propina” overhandigd aan de hoofddrager, zoals het moet. We hebben handjes geschud met alle dragers en dan valt de sfeer weg. We doen nog een poging om buiten op het terras te gaan zitten. Omdat het weer begint te druppelen, gaat iedereen zich klaarmaken om te gaan slapen.