24 oktober 2005
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6
kaart

Inca Trail

Dag 21: Maandag, 24 Oktober, 2005

Vannacht is de hemel leeggeregend denk ik. Ik ben er toch niet gerust in geweest. En de Duitsers hebben langs ons een hele tijd voor geroezemoes gezorgd. Achteraf blijkt dat het bij hen binnenregende. We worden om 4u gewekt en het is nog donker. We pakken in en gaan ontbijten in de cafetaria. Nog slaperig eten we onze pannekoeken op. Om 5u vertrekken we maar we moeten nog in de rij staan van de laatste controle post en die opent pas een halfuur later.

Eens we de controle post voorbij zijn, racen Bart en ik naar de Sun Gate. We genieten van het uitzicht en het is zeer vochtig. We hebben het gevoel dat we alleen wandelen en dat is gewoon zalig. Ik sla mijn voet om en heb me serieus bezeerd maar ik trek mijn veters wat harder aan en we stappen verder. Freddy heeft ons verwittigd dat we nog 100 trappen moeten beklimmen vlak voor de Sun Gate. Het zijn smalle hoge trappen en het laatste stuk is vermoeiend. Bart en ik wandelen samen de sun gate door. Het uitzicht is prachtig en we zien Macchu Picchu liggen. Er zweven nog wolken rond de site. We zijn de eersten van onze groep en na een halfuurtje gaan we met Freddy samen naar Macchu Picchu. Dit is een afdaling van 20 minuten. In Macchu Picchu moeten we eerst een stuk over het domein naar de uitgang om dan via de officiële ingang binnen te komen. Eerst moeten we onze baggage en stokken afgeven. We laten ook een stempel in ons paspoort zetten. Freddy gidst ons door Macchu Picchu. Hij leidt ons door het religieuze gedeelte met de Zonnetempel en via de residentiële sector komen we aan de heilige rots. Om 11u beslist Freddy dat zijn job erop zit en rond hij af. Hij zal met de treintickets op ons wachten in een restaurant van Aguas Calientes. Ieder gaat zijn eigen weg. We gaan nog langs de andere kant naar boven en we komen het koppel uit Antwerpen weer tegen. Zij hebben net de tocht van Salkantay achter de rug.

De officiële bewoners van Macchu Picchu zijn de lama’s. Ze komen hier echt dichtbij en ze gebruiken dezelfde paden als de toeristen. Als wij hen niet aanstaan, spuwen ze. We verschieten ons dus ook als we er ineens eentje achter ons zien staan. Na een uurtje hebben we het gehad en we kopen de bustickets naar Aguas Calientes. Als we in het stadje naast de sporen lopen, horen we de Duitsers op ons roepen. We gaan erbij zitten, op een terrasje aan de sporen. We bestellen iets om te eten en drinken en evalueren  de Inca Trail. We blijven lang zitten en babbelen ook nog met de Barziliaanse dokter die een tafeltje verder een boek aan het lezen is.        

Uiteindelijk komt Freddy, die binnen aan het slapen was en geeft hij onze treintickets en wij geven hem zijn fooi.Voor ons was hij de mindere gids. Zijn kennis was wel enorm, maar qua sfeer kon het wel beter en dat is ook belangrijk als je op vakantie bent.

Bart en ik zoeken een internetcafé om de vluchten te checken want morgen vertrekken we al! De boekings zijn nog naar omhoog gegaan, vooral de vlucht naar Dallas. Ik word zenuwachtig, maar we hebben nog een dag speling. Om 16u20 vertrekt de trein naar Ollantaytambo. In het station zien we de Duitsers terug en iets daarna dagen ook de Zwitsers op. Zij waren gaan baden in de warm waterbronnen van Aguas Calientes. In de trein zitten we weer tegenover de Antwerpenaren. Ze hebben hun schoenen uitgedaan en stinken verschrikkelijk! Maar dat doen wij waarschijnlijk ook. Ze heten Lien en Sam en ze dachten dat wij Hilde en Bert heten! Best grappig. Voor een laatste keer genieten we van het uitzicht onderweg en zien waar de landsverschuiving een paar weken geleden geweest was. Bart had daarnet nog een ongerust mailtje van zijn ouders ontvangen in verband met die verschuiving. Na 2 uur treinen, stappen we over in een busje. Nu is het nog een dik uur naar Cusco. Het wordt al donker. In Cusco nemen we afscheid van onze tochtgenootjes en gaan we naar het hotel waar onze baggage nog staat. Vandaar nemen we een taxi naar ons ander hotel en checken in. Na een heerlijke douche, gaan we een menu verorberen in een restaurant op het San Fransisco plein. Lekker! En de Pisco Sour mag natuurlijk niet ontbreken. We sluiten de dag af met het inpakken van onze baggage.