1 november 2003
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Damascus

Dag 2 : Zaterdag 1 november 2003

Na een verkwikkende nachtrust (nou ja, de ontploffing rond 4:30 en de oproep van de muezzin heb ik wel degelijk gehoord, maar wat wil je gedurende reeds 1,5 jaar een GSM van je werk naast je bed die op elk moment kan rinkelen, heb ik sindsdien dus geen rustige nachtrust meer gehad) was iedereen opgewekt en fris en monter om aan het ontbijt te beginnen.

Voor de Arabieren bestaat er 1, 2 en veel. Zodus was het eerst wachten wanneer de vorige gasten gedaan hadden met hun ontbijt voordat ze begonnen met het klaarmaken met ons ontbijt. Wat later werd het ontbijt geserveerd, abrikozenconfituur, zwarte olijven, een soort platte kaas, boter, smeerkaas en een hardgekookt eitje. Ook was er thee. Na het ontbijt zijn we dan vertrokken richting bank om geld te wisselen. Het verkeer in Damascus kan men vergelijken met het verkeer in Cairo of Istanbul. Een getoeter van jewelste, politieagenten die alles proberen in goede banen te leiden. Nadat we, door ons leven te riskeren de grote banen overraakten, hebben we in een wisselkantoor ons geld gewisseld. Hierna vertrokken we richting moskee. De tocht ging door de Soek, langs kleine winkeltjes met verschillende soorten ijzerwaren, andere winkeltjes met allerlei toilet en badkamerbenodigdheden. Een beginnende bouwer zou hier direct zijn gerief vinden. Ook winkeltjes met fluo snoepgoed kwamen we tegen. Gedroogd fruit, vis en vlees (zomaar buiten hangend met de nodige vliegen). Je noemt het maar op en je zal het wel vinden in de soek. Voortdurend moesten we opzij springen voor moto’s, fietsers en ander gemotoriseerd vervoer. Na een tijdje kwamen we aan bij de moskee. We moesten nog op Tom wachten en zijn nog naar de soek teruggekeerd. Daar kwamen we Tom tegen.

Nu konden we naar de moskee gaan. Hier wachtte de vrouwen nog een verrassing. Zij moesten een soort monnikspij aantrekken. Hiervan werd door sommigen natuurlijk een foto gemaakt. De moskee was enorm mooi versierd met mozaïeken op de muren van de binnenplaats. We gingen voorzichtig rond in de moskee om de mensen verzonken in hun gebed niet te storen. Tom en ik werden aangesproken door een leraar Frans. We hebben nog lange tijd met deze man staan praten. Hij had een afspraak in de ambassade van Koeweit om eventueel daar te kunnen gaan werken. De andere mensen van de groep waren aan het lezen en waren de moskee aan het bewonderen. Op het binnenplein van de moskee hebben we nog een tijdje bijgepraat. Hierna hebben we het schrijn van Saladin en zijn vrouw bezocht. In het schrijn waren twee tombes. Een voor Saladin en één voor diens vrouw. Op deze plek konden de geïnteresseerden een kaart met daarop alle gekende alfabetten rond 700 na Christus kopen. Dit was heel leerrijk. Wij zijn verder gegaan met verkenning van Damascus. Het volgende uitje op het programma was het Anzem paleis en omgeving. Het Anzempaleis is een echte oase van rust binnen het drukke, jachtige Damascus. Het is een klein paleis met verschillende kamers die konden bezocht worden. Wat ons vooral opviel waren de mannelijke gelaatstrekken van de vrouwelijke poppen. De mooiste kamer was de kamer met de muziekinstrumenten. Persoonlijk vind ik Istanbul mooier. In het paleis hebben we onze dorst gelest met een lokale cola en andere frisdranken. Na het bezoek aan het paleis gingen we terug richting hotel. Onderweg werd er aan een winkel wat gebakjes met honing gekocht. Sommigen onder ons waren ook getuige van een gevecht. Een Arabier kreeg het moeilijk met de westerlingen en was steeds in onze richting aan het wijzen. Gelukkig kon een landgenoot hem kalmeren. Na opnieuw ons leven geriskeerd te hebben bij het oversteken van de drukke wegen, hebben wij bij binnenkomst van het hotel onze gebakjes opgegeten. Normaal stond er op het programma een bezoek aan een berg met een prachtig uitzicht op Damascus bij zonsondergang. Dit ging helaas niet door wegens de ramadan. We zijn toen terug gekeerd naar de soek, waar ondertussen de meeste winkeltjes gesloten waren. Deze die nog open waren, waren lingeriewinkels en later gingen de eetstalletjes open. We hebben nog een wandeling gemaakt door de soek. We zijn terug aan de moskee gepasseerd en hebben (hopelijk) een aantal mooie foto's genomen. Terug aan het hotel ware de wegen bijna verlaten. (Mijnheer Anciaux, voer de ramadan in en het fileprobleem is opgelost). Iedereen was natuurlijk thuis gaan eten. Daar ons bezoek aan de berg niet doorging hebben we in het hotel gewacht tot wanneer we zouden gaan eten. Gedurende deze tijd hebben we rustige een douche genomen en een beetje uitgerust. Hierna konden we er weer tegenaan. Een stevige maaltijd bestaande uit verschillende schotels van typisch Syrische gerechten, gevolgde door een thee of koffie met daarna nog een ijsje als toetje. Ons geluk kon niet meer op. Een leuke afsluiter van onze eerste dag in Damascus.

Koen