2 november 2003
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Damascus - Hama

Dag 3 : Zondag 2 november 2003

Na opnieuw te zijn gewekt door de muezzin (dat went hopelijk nog) hebben we voor de rest een rustige nacht gehad. Om half acht opgestaan want om acht uur zou de kok pas komen. Eerst konden de eerste zes personen eten (shift 1), daarna had de kok 15 minuten nodig om de volgende vier porties klaar te maken. De laatste twee waren pas om 9 uur klaar. Amai, Amai, 't ging weer rap.

Om 9 uur vertrokken naar het nationale museum. Het museum was wel mooi en goed om ons voor te bereiden op de komende dagen. Er was een deel byzantijnse kunst, Palmyra en een Synagoge. Die laatste was echt speciaal en de moeite. Een ander deel van het museum was gewijd aan de oudheid en de moslimcultuur. Wij zijn er twee uur gebleven, wat net genoeg was.

Daarna terug naar het hotel, bagage ophalen en met twee minibusjes op weg naar het busstation. Het verkeer was één grote chaos. En nu kon je goed zien hoe lelijk de stad wel is, één grote chaos van beton.

Het busstation was ook een grote chaos maar we hebben rap de juiste bus gevonden. Om kwart over één (stipt) vertrok de bus naar Hama. We waren nog maar pas vertrokken of ze kwamen al rond met toffees (Ramadan ?!?) en met een glaasje water.

Nu hadden wij de eerste mogelijkheid om het Syrische landschap te bewonderen. Heel dor, droog rotsachtig, scheef staande bomen en veel hoogspanningsmasten. Na een tussenstop in Homs zijn we rond kwart over vier in Hama aangekomen. De bus stopte midden op de weg met als gevolg een enorm toeterconcert. Amai ons oren.

Het hotel lag vlakbij “Riad”. Na tot de tweede verdieping geklommen te hebben zijn we per twee ingedeeld per kamer. Wij zijn onmiddellijk op weg gegaan om de noria’s bij daglicht te kunnen zien.

Na de tweede noria zijn we een picknick voor morgen gaan kopen (enkel bananen en mandarijnen, de supermarkt was gesloten) en zijn we naar de citadel gegaan. Dat was gewoon een berg met een speeltuin erop. Bovenop hebben we “de knal” gehoord en begonnen ze uit de minaretten te “zingen” Wat een drukte. En na tien minuten was er niemand meer op straat te bespeuren.We hebben dan nog een beetje rond de citadelberg gelopen en nog wat noria’s bekeken. Eerlijk gezegd waren we een beetje de weg kwijt en zijn daarom rond de citadel gelopen. De noria’s zijn wel spectaculair. Enorm groot en als ze in beweging zijn maken ze een vreselijk knarsend geluid. Nadien nog even op de kamer zitten bibberen. Gelukkig hebben we chauffage op de kamer.

Rond 19 uur gaan eten in “al Sultan”, net naast een draaiende noria. Kwestie van met wat achtergrond muziek te eten. Ze waren er zeer vriendelijk en we kregen nog een menukaart voorgeschoteld in het Arabisch met de specialiteiten van het huis. Gelukkig spraken ze wat Engels zodat we ook konden uitkiezen wat we wilden eten. Het was weer lekker, veel en goedkoop.

Daarna nog een theetje gedronken in de “bar” van het hotel, terwijl ik heb gemaild. En om 11 uur in bed, want morgen wordt weer een lange dag.

Sabine