8 november 2003
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Deir-er-Zor – Palmyra

Dag 9 : Zaterdag 8 november 2003

Na de vermoeiende busreis van gisteren, mochten we vandaag uitslapen in ons 4 vallende sterren hotelletje. Ondanks het ontbreken van een ruit en gordijnen heeft iedereen er een fantastische nacht opzitten. De 3 vrouwen laten de WC links liggen. Maar een pismadam (sorry voor de woordenschat) dat ik ben, mik ik toch zorgvuldig mijn plasje waar het hoort. De douche en de WC zijn gesitueerd in het ex kiekenkot, dus weinigen van ons hebben de behoefte om wat water te nuttigen. Dan maar al stinkend (het viel eerlijk gezegd nogal mee, daar bestaan goede fleskes voor) naar het museum. Het museum zou één van de mooiste en recentste zijn van Syrië.

De onderhandelingen over de prijs hadden niet het gewenste resultaat daar de tourleader niet gratis binnen mocht. Daarbij moet wel gezegd worden dat Tom ondertussen de bus voor deze middag gaan bespreken was. Het was toch het proberen waard, hé Patrick !!

De vondsten in het museum lagen mooi geëtaleerd met Engelse vertaling en chronologisch. Het viel ons wel op dat de juwelen van toen ,dezelfde zijn (of toch min of meer) dan nu. Waar blijft de originaliteit van onze ontwerpers.

Na het bezoek bleek de WC ook niet veel chics te zijn, maar bon het plasje moest ergens gedropt worden. Via een tussenstop aan een bakkerij met veel druipgoed en waar de heer in kwestie mij geen enkele blik gunde, guh ! stapten we terug richting hotel. Ons gerief werd in 3 taxi’s geladen en al toeterend reden we richting busstation. Na wat weg en weer getsjok zijn we dan toch door het ministerie van toerisme op de juiste bus gezet.

De busreis heb ik al slapend, knikkebollend en dommelend doorgebracht, dus veel kan ik er niet over vertellen. Maar volgens de Trotter zou het nogal eentonig geweest zijn, andere meningen zijn altijd welkom.

Na wat twijfel stapten we uit in Palmyra op een verlaten plekje. Door een pick-up en een oude Mercedes werden we afgezet aan het restaurant dat bekend is bij de Joker groepen. Gratis thee in ruil voor een typische bedouinenmaaltijd. Afspraak om 20:00 voor een avondmaal. Het Towerhotel is dag en nacht verschil met onze vorige slaapplaats. Na een goeie warme douche voelt iedereen zich als herboren, klaar voor ons nieuw avontuur. Mensaf in de bedouinentent !! Op onze kousenvoeten (sommige natte) installeren we ons aan de lage tafels op de kleurrijke tapijten.

Ons menu start met een linzensoep aangevuld met vettige (wel lekkere) croutjes waar de helft maar meer van overbleef.. Hongerige magen moeten snel gevuld worden. Vrij snel volgt het hoofdgerecht : de Mensaf waarbij je keuze hebt tussen lamsvlees of kip. Bart eet alsof zijn leven ervan afhangt of in geen dagen nog een fatsoenlijke maaltijd zal geserveerd krijgen.

Tussen de thee en de Mensaf moet Vincent toch nog efkes zijn hart luchten. Vrouwen heb wat compassie met onze mannen !! Ze voelen zich al een hele reis onderdrukt en kunnen niet zichzelf zijn tijdens ons avontuur. Wat zijn ze toch te benijden. En wat moet ik nog vermelden ? Stijn is de trendsetter van de groep. Vraag geen uitleg of zo, ik kreeg enkel de opdracht dit te vermelden. Als laatste wil ik nog vermelden dat Angelique omgedoopt is tot Jacqueline door Vincent, een niet te ontbreken detail om het verdere reisverslag te kunnen volgen.

Karen