10 november 2003
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
27 28 29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2 3 4 5 6 7
kaart

Palmyra – Bosra

Dag 11 : Maandag 10 november 2003

De dag begon goed en toen ging de weker om 5:15. Ik werd wakker met de gedachte : “Het is vandaag dagboekdag”. Hier heb ik naar uitgekeken. Om 6:15 een stevig ontbijt met gesprekken op een niveau passend voor het vroege uur. We zullen wel nooit weten wat het antwoord is op zijn Vincent zijn vraag over al dan niet jong of oud leren fietsen. Eens Wim zijn papje op was, konden wij eindelijk inladen en om 7:00 al konden we vertrekken. Even werd het plan geopperd om het dagboek voor te lezen en de schrik sloeg mij al om het hart. Gelukkig is daar verder weinig van in huis gekomen.

De gesprekken over al dan niet vlot strijkbare kleren doet me besluiten een dutje te doen. Waar dient zo een lange busrit anders voor. De pot blijkt ook weer een probleem. Winst, 500 pond, dat gelooft niemand. Het bleek aan de Belgian style boekhouding te liggen. De donkere regenwolken geven het landschap een grauw kleurtje. Wij proberen de regen voor te blijven, hopend dat de rugzakken op het dak droog zouden blijven. Uiteindelijk verliezen we het toch van de natuur. Gelukkig blijft het maar bij een korte ui. Tot nu toe heeft er nog niemand geklaagd over natte bagage.

Even krijgen we de optie om naar Bagdad te rijden, maar we laten het toch maar links liggen. Het weer is ondertussen ook weer min of meer opgeklaard. Met de nodige files en omleidingen in de buurt van Damascus vervolgen we onze weg. Ik denk dat ongeveer hier mijn eerste bil in slaap is gevallen. De geplande stop aan de oase wordt overgeslagen, ik weet nog steeds niet waarom.

Ruimschoots op tijd (12:45) komen we aan in Bosra. Met bagage en al worden aan het theater gedropt. Zoals verwacht is slapen in het theater niet meer mogelijk. De slaapvertrekken zagen er anders wel gezellig uit. Als troost hebben er ons tegoed gedaan aan soep, rijst en kip. De nachtegalen van de groep hebben hun beste beentje voorgezet en een performance van jewelste gegeven. De hernieuwde Jacqueline heeft terecht een applausje kunnen losweken.

Als een bedde kuddebeesten volgen we Tom het theater uit richting oude stad. Zulk gedrag is uit den boze in Jordanië en dus moet de non-tourleader act even geoefend worden in de oude stad. We ronden onze avondwandeling af en nemen plaats aan tafel voor ons eerste spelletje “Koehandel”. De aankoop en verkoop van beesten moet onderbroken worden voor alweer een overdaad aan eten. Nog niet bekomen van de vorige maaltijd laat ik me toch nog eens goed gaan.

Het koehandel spel kan nu weer volop verder gaan. Tactieken en strategieën worden aan tafel uitgebreid besproken. Wim en Jacqueline winnen glansrijk (beginnergeluk).

Als dessert worden echte Belgische pannenkoeken klaargemaakt door onze twee koks Vincent en Tom. Ondanks dat we al lang voldaan zijn, laten we ze ons toch smaken. Om 22:15 worden onze geïmproviseerde bedden op de vloer van het restaurant klaargemaakt. Onze laatste avond in Syrië is een specialleke.

Maar liefste dagboek, door aan jou te schrijven heb ik heel interessante gesprekken over ideale mannen en vrouwen gemist, maar ik vergeef het je.

Bart