30 oktober 2007
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 1 2 3 4
kaart

Halong Bay

Dag 4: Dinsdag, 30 oktober 2007

Vannacht heb ik last gehad van diaree en buikkrampen. Waarschijnlijk een souvenir aan het straateten van gisteren. We zorgen dat we als eersten aan de ontbijttafel kunnen zitten (7u)want we worden straks opgehaald om naar Halong Bay te rijden. Aan de receptie ligt de nachtwaker nog op zijn veldbedje te slapen. Hij kijkt verschrikt op als hij ons hoort. We vragen hem wanneer we kunnen ontbijten. Hij wijst naar de klok en vertelt dat we om 7u kunnen eten. We zijn dus een uur te vroeg opgestaan en hebben de voorbije dagen dus geleefd in een andere tijdszone. We leggen ons nog terug op het bed.

Aan de ontbijttafel heeft Bart het koud en als we terug naar boven gaan om ons spullen te halen ziet hij zwart voor de ogen. Hij legt zich nog even neer terwijl ik betaal aan de receptie en onze grote rugzakken stokkeer voor de volgende dagen. Onze gids, Chien, staat al te wachten en ik ga Bart halen. Hij is echt ziek en ik probeer hem ervan te overtuigen ons tripje te annuleren maar hij wil er niet van horen. We zullen 2 dagen lang op een boot zitten met een groepje Australiërs afkomstig uit Singapore, Duitsers, een Française en een koppel Belgen afkomstig uit Saigon.

Tijdens de busrit praat ik met de gids en Bart probeert zijn misselijkheid te bedwingen en wat te slapen. Na 3 uur rijden komen we aan in Halong City. Het is warm maar bewolkt. Als Bart uit de bus stapt, slaat de misselijkheid weer toe. We zoeken een toilet en ik heb echt mijn twijfels over deze uitstap. We wandelen naar de haven waar 400 Chinese jonk boten op een hoopje bij elkaar liggen. Het zijn precies piratenboten. Wij klimmen via een andere boot op onze “Imperial Junk”. We worden verwelkomd met een drankje. We krijgen een kajuit boven toegewezen. Terwijl we de haven uitvaren krijgen we de ene na de andere overheerlijke visschotel geserveerd. Na de lunch gaan we op het dek zitten en genieten van het uitzicht. Het is lichtjes mistig wat zorgt voor een mysterieus sfeertje.

We stappen aan wal om de Amazing Cave te bezoeken en hebben van boven een heel mooi zicht over de baai en de aangemeerde boten. De grot zelf is sfeervol verlicht. Onze volgende stop is een klein strand. We hebben een kleine klim gedaan voor een beter uitzicht maar zwemmen zit er met dit weer niet in. De laatste keer dat we aanmeren is aan een fish farm. Dit bezoek laten we aan ons voorbij gaan en we luieren verder op het dek.

Als de zon onder is schuiven we onze voeten weer onder tafel en genieten weer van heerlijke schotels met zeevruchten en vis. Bart voelt zich al een beetje beter maar let wel op wat hij eet. Hij spurt nog regelmatig naar het toilet en onderdrukt buikkrampen. Maar de misselijkheid is tenminste voorbij. Ik denk dat we deze vakantie niet meer op straat zullen eten. De Belgische Vietnamesen zijn met hem begaan en bestellen aan de kok een geneeskrachtig drankje: kokend water waar ze gember aan toevoegen. Dit drankje brandt zo sterk dat het goed is voor allerhande kwaaltjes. Op hoop van zegen.

Chien onderneemt een kleine fuifpoging maar de muziek is veel te luid voor veel te oude mensen. Wij zijn samen met de Française en de Duitsers de jongsten van de groep. Er liggen hier veel boten aangemeerd en in bed merken we dat de boten 2 per 2 liggen. De generator blijft de hele nacht aan maar uiteindelijk slapen we redelijk goed.