MOVING-EYE.BE Skip Navigation Linkshome / Reizen / Vietnam / Reisverhaal / Perfume Pagoda
3 november 2007
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2
kaart

Perfume Pagoda

Dag 8: Zaterdag, 03 november 2007

Het slapen in de trein gaat ons telkens beter af. Om 4u30 worden we gewekt. Een half uur later nemen we een taxi naar het hotel. We wekken de nachtwaker die het fietsenslot aan de deur openmaakt en ons in de donkere receptieruimte binnen laat. Terwijl hij probeert verder te slapen,houden we ons bezig met het internet en kijken we naar buiten hoe de stad tot leven komt. ’s Morgensvroeg liggen de straten er opvallend proper bij. Er komen meer en meer mensen op straat, met hun waren die ze vandaag willen verkopen. De winkeliers in onze straat beoefenen tai chi terwijl ze wachten op hun eerste klanten.

Na een deugddoende verfrissing en ontbijt vertrekken we om 8u naar de Perfume Pagoda. Tijdens de twee uur durende busrit probeert de gids sfeer te brengen in de groep door iedereen zich te laten voorstellen. Wij genieten meer van het observeren wat er op straat gebeurt. Het is een drukke bedoening, net een mierennest. De wegen worden gedomineerd door brommers die kriskras overal door rijden. Ze vervoeren alles op hun brommers: zelfs levensgrote spiegels. Je kan het zo gek niet bedenken. We praten ook met onze Zwitserse buren over hun ervaringen in Azië. Hij is tien jaar geleden ook in Vietnam geweest . Toen waren al die brommers nog fietsen. We proberen ons in te beelden hoe het straatbeeld hier nog eens 10 jaar later zal zijn: overal auto’s en ellenlange files? Het laatste stuk van onze rit voert ons door een mooi landschap met veel water en rijstvelden en kleine dorpjes. Hier en daar zie je kalkstenen heuvels aan de horizon verschijnen. In My Duc nemen we per vier of vijf personen een roeiboot. De boten worden enkel bestuurd door vrouwen. Ze maken allemaal deel uit van martelaarfamilies . Hun echtgenoten,vaders of zonen zijn omgekomen in de oorlog. Ze hebben enkel 27 boten maar er zijn zeker 100 vrouwen die willen roeien. Jaarlijks bepaalt een loterij wie er dat jaar mag roeien. Als je mag roeien krijg je dagelijks een klein salaris, ook al roei je een paar dagen niet.

Onze roeister begint een race met een van haar collega’s en is vastbesloten om te winnen. Wij genieten van het uitzicht met plantages aan de oever en kalksteenbergen op de achtergrond. De boottocht duurt een klein uur. We besluiten eerst te lunchen in een soort van garagehal. We krijgen van alles lekkers in verschillende kommetjes geserveerd. Dan beginnen we aan onze wandeltocht/klim van 4 km naar de Perfume Pagoda. Onderweg zien we een paar kleine heiligdommen maar genieten we vooral van de omgeving: veel groen en bergen. Op sommige punten hebben ze luidsprekers geïnstalleerd waaruit monnikgezangen weergalmen. Boven aan de ingang van de pagoda doet de gids zijn verhaal over de legende. Bij Prinses Ba was melaatsheid vastgesteld en om haar omgeving en familie in veiligheid te brengen vluchtte ze en leefde in deze grot. Ze vereerde Boeddha en genas uiteindelijk van haar ziekte.

We dalen af in de Perfume Pagoda die zich in de kalkstenengrot bevindt. De pagoda wordt onderhouden door twee monniken. Na deze pagoda bezoeken we ook nog andere pagoda’s maar de gids articuleert niet zo goed dus missen we veel van zijn uitleg. De zon gaat onder als we terug naar de bus roeien. In het hotel douchen we en gaan dan Italiaans eten bij Mama Rosa. Kwestie van onze maag een rustdagje te geven van al die hete specerijen. We worden later op de avond weer afgezet aan het station. Vannacht sporen we naar Hué. Dit keer raak ik in paniek als we onze wagon instappen. Er wordt hevig gerookt en de coupés zien er niet proper uit. Het lijkt ook of we de enige toeristen zijn. Ik denk niet dat ik vannacht zal slapen. Gelukkig merkt Bart dat we in de verkeerde wagon zitten. De trein kan niet tippen aan die van Sapa maar in onze coupé wordt ten minste niet gerookt. We delen de coupé met een heel jong koppeltje dat door Azië reist.