MOVING-EYE.BE Skip Navigation Linkshome / Reizen / Vietnam / Reisverhaal / Perfume River
6 november 2007
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2
kaart

Perfume River & Hoi An

Dag 11: Dinsdag, 06 november 2007

Eindelijk is het weer zover, onze jaarlijkse verre reis. Dit keer vliegen we de andere kant uit, richting Azië. Voor mij is dit de eerste keer. Gisteren ontdekten we nog dat de NMBS ons geen goede verbinding naar Amsterdam kan bezorgen. Gelukkig kan Marleen ons met de auto brengen.

Vandaag staat er een tour op het programma die onze hotelbediende zelf in elkaar gestoken heeft. Dat belooft! Om 7u30 staan er twee mannen klaar om ons achter op hun brommer naar de kade te brengen. Ik had wat schrik van achter op de brommer te zitten maar het is eigenlijk heel leuk. Op de kade stappen we op een gammel toeristenbootje waar de stuurman en zijn familie blijkbaar ook in wonen.

Mevrouw probeert ons al direct van alles te verkopen. Ook laten ze ons een menukaart zien. Als we iets uitkiezen zullen we naar de markt gaan om de ingrediënten te kopen. Dat zien we niet zitten. Deze namiddag nemen we de bus naar Hoi An en we hebben geen tijd om uitgebreid te lunchen. We varen de Perfume River af en stoppen onderweg om pagoda’s en keizerlijke graven te bezichtigen. Het water van de rivier staat hoog. Aan de brug steken we een grotere toeristenboot voorbij die gekneld zit aan de onderkant van de brug dankzij het hoogwater. Ze zullen moeten terugkeren. Eerste stop is de Thien Mu Pagoda, verborgen in het groen en symbool van Hué. Leuk om te zien.

Nu zitten we een heel tijdje op de boot en genieten gewoon van de rust en het uitzicht. De zon komt ook voor het eerst sinds we in Vietnam zijn door de wolken piepen. Ons humeur kan niet meer stuk vandaag! Zou dit een ommekeer zijn? De volgende aanlegplaats is in de buurt van het keizerlijke graf van Minh Mang. Ons toegangsticketje moeten we nog betalen, aan het toeristentarief natuurlijk. De lokale bevolking is goedkoper af. Maar we worden voor de tweede keer vandaag aangenaam verrast. Een zeer mooi complex, en niet te erg vervallen, omgeven door mooie tuinen.

Na dit bezoek gaan we op zoek naar de chauffeur van het hotel. Hij komt ons ophalen met zijn jeep voor de rest van de tour. Nu zijn de Koninklijke graven aan de beurt. Eerst het graf van Tu Duc en daarna dat van Minh Mang. Vooral grote complexen maar niet zo goed bewaard. Ze hebben geleden onder het weer.

Rond de middag zijn we terug aan het hotel en we hebben zeker van deze culturele uitstap genoten. Om de hoek van het hotel gaan we nog vlug een bord rijst eten. Wat begint op te vallen is dat ik meestal mijn eten veel later als dat van Bart krijg. Welke logica zou hier achter zitten? Niet veel tijd om hierover na te denken want de bus naar Hoi An komt ons aan het hotel ophalen. We kiezen een plaats met veel beenruimte. Als we goed en wel de stad uitgereden zijn, blijkt dat niet zo een goede keuze. De chauffeur en zijn kompaan zetten een video met veel te luide muziek op. Dus het duurt niet lang tot we naar achteren verhuizen en ons bij de rest van de toeristen zetten. Tijdens de rit laat de zon zich meer en meer zien. Zalig! En we nemen de nodige zonne-energie op als we een plaspauze houden.

Het is al donker in Hoi An als we toekomen. We worden allemaal gedropt aan een hotel . De hotelbedienden maken hier natuurlijk gebruik van en ronselen zoveel mogelijk toeristen. Maar wij hebben al geboekt, dus gaan we te voet op zoek naar onze slaap plaats. Niet gemakkelijk in het donker. Gelukkig krijgen we hulp van een vriendelijke reisagent. Ons hotel ziet er poepchique uit! De Vinh Hung II is een echte luxe en dit voor geen geld. We verkennen de stad waar een echt vakantiesfeertje hangt. Zeer aangenaam en gezellig. Het gedeelte aan de kade is overstroomd.

We eten in het Yellow Star restaurant waar de huiskat de show steelt door op de schoot van de gasten te springen. Hierna verwennen we ons nog met een tropical banana (cocktail) en daarna nog een gember thee op het terras van de Cargo Club. Kinderen komen kaarten en kettingen verkopen. Het is hier veel meer toeristisch dan op andere plaatsen. Ze verzamelen ook allemaal buitenlandse munten. Voor we gaan slapen, kijken we nog even naar onze storm op het internet.