10 november 2007
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2
kaart

Nha Trang – Ho Chi Minh City

Dag 15: Zaterdag, 10 November 2007

Tijdens het ontbijt ziet het weer er droog uit. We laten ons met een cyclo naar de Long Son Pagoda brengen, en natuurlijk begint het weer te regenen. Eerst brengen we een bezoekje aan de pagoda. Dan beklimmen we trappen naar de liggende boeda, 49 meter lang. Op de top van de heuvel zit staat nog een 14 meter hoog beeld van een zittende boeddha.

Te voet keren we terug door een wir war van straten. We drogen ons in het hotel en maken ons klaar voor de rit naar de luchthaven. Tijdens de rit in de gammele taxi constateren we dat we teveel betaald hebben voor ons vliegtuig ticket en dat we geen bewijs hebben van betaling voor de taxi. We ademen constant de uitlaatgassen van ons eigen voertuig in en als we toekomen aan de luchthaven wil de chauffeur nog eens 50000 Dong van ons. We weigeren en zeggen dat hij dat maar met het reisbureau moet regelen. In de kleine vochtige vertrekhal constateren we dat onze vlucht tot 17u10 vertraagd is! Het is nu amper 11u30!

Het zal geen verrassing zijn dat de vertraging veroorzaakt is door het slechte weer. We zetten ons in het prefab-gebouwtje dat het restaurant moet voorstellen. We bestellen eerst een middagmaal en houden ons daarna bezig met spelletjes en het reisdagboek. We wandelen ook eens rond de luchthaven en drinken iets. Als we eindelijk aan de paspoortcontrole staan aan te schuiven, worden onze namen afgeroepen. Onze vlucht blijkt geannuleerd en ze hebben ons op de vroegere vlucht van 16u40 herboekt. Onze 4 andere lotgenoten, Scandinavische meisjes en een ouder Amerikaans koppel, worden ook herboekt. Aan boord mogen we in Business class plaatsnemen, een leuk einde van een minder leuk verblijf in Nha Trang.

We zijn er zeker van dat Nha Trang in betere weersomstandigheden, veel te bieden heeft. Bij blauwe lucht moet je een prachtig zicht over de baai hebben, maar hier kunnen wij enkel maar van dromen. De vlucht duurt maar 35 minuten maar we hebben mooi zicht op de zonsondergang, het hoogtepunt van onze dag. Als we landen is het donker. We hebben een lijst van 3 hotels die we in de juiste volgorde willen bezoeken om te zien of er plaats is voor ons. Eerst worden we aangesproken door een chauffeur die door een tweede chauffeur als louche bestempeld wordt en we volgen dus nummer twee. We leggen de chauffeur ons plan uit. Al vlug wordt onze chauffeur zenuwachtig en krijgt hij het op zijn heupen van het avondspits verkeer.

In het eerste hotel is geen plaats dus rijden we naar onze tweede keuze. Hier is plaats en het ziet er goed uit. We gaan de volgende nachten verblijven in het Spring House Hotel, in de backpackers-buurt van Saigon.

Vlug gaan we op verkenning in de stad. Het is aangenaam warm, en heel belangrijk, het is droog! We zoeken touroperators en een vriendelijke mevrouw wijst ons de weg naar de twee belangrijkste voor fietstochten. In eentje gaan we al binnen en krijgen we uitleg over hun tochten in de Mekong Delta.

We bestellen ons avondeten in de Saigon Bar. We bestellen twee maal een broodje kip, tweemaal soep en tweemaal fruitsap. Dit blijkt ingewikkeld en Bart krijgt het broodje en ik de soep. Bart probeert uit te leggen dat we allebei hetzelfde willen. Dus na onze eerste gang, krijgt Bart zijn soep. Het broodje kip voor mij hebben we nog eens extra moeten uitleggen.

Er loopt al de hele tijd iemand rond die massages geeft aan tafel. Bart laat hem mijn onder handen nemen. Daarna komt Bart aan de beurt. Zijn aanpak is een beetje te hardhandig om er plezier aan te beleven.