17 november 2007
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
29 30 31 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 2
kaart

Terug naar huis...

Dag 22: Zaterdag, 17 november 2007

Deze namiddag hebben we onze vlucht naar Kuala Lumpur, dus maken we van de tijd die ons rest gebruik om eerst lekker te ontbijten. Dan kunnen we op zoek naar souvenirs. We besluiten eens te gaan kijken en de sfeer op te snuiven in de grote overdekte markt. Uiteindelijk vinden we niets dat ons aanstaat. Tegen de middag eten we een broodje in het Sinh Cafe en gaan dan naar het hotel. We pakken onze bagage en wachten in de lobby op onze taxi. We moeten er verdacht lang op wachten, dus ik vraag ernaar. Waarschijnlijk hadden ze die gewoon niet gereserveerd.

Overal horen we dat je een uur moet rekenen om terug in de luchthaven te geraken maar wij zijn er op een kwartiertje. We checken in en hiermee nemen we afscheid van Vietnam, een hele ervaring maar toch ook een cultuurshock. Als we landen in Kuala Lumpur, moeten we hier heel wat tijd doden. We hebben de computers gevonden waarmee je gratis op het internet kan en typen ons laatste reisverslag. We komen Tom en Manon ook weer tegen en praten even met hen voor we op het vliegtuig richting Amsterdam stappen.

Het lijkt of we langer weggeweest zijn dan drie weken. We hebben tijdens deze reis toch wel een lichte cultuurschok beleefd. We zijn zo gewend aan Zuid-Amerika, maar dit is compleet anders. Het eten is superlekker en de geuren van specerijen als gember, look en koriander zijn nooit ver weg. Al is het dus oppassen voor de darmen met het eten op straat. Iets bestellen in een restaurant is een hele uitdaging en je weet nooit wat je gaat krijgen. De Vietnamezen zijn gewoon een heleboel kommetjes te bestellen en iedereen aan tafel eet ervan. Als je met twee gaat eten en je bestelt hetzelfde ga je dus gegarandeerd maar één portie voor beiden krijgen. Van de volgorde voorgerecht – hoofdschotel – nagerecht hebben ze ook geen benul. Wat het eerste klaar is, wordt als eerste geserveerd.

Hun historisch patrimonium is wel minder onderhouden en verzorgd dan bijvoorbeeld in buurland Thailand, maar dat is waarschijnlijk kwestie van tijd.

De mensen zijn heel vriendelijk en zitten vol goede bedoelingen. Alleen ligt de mentaliteit zo ver van die van ons. Het reserveren van een kamer heeft dus eigenlijk weinig zin. Als hun hotel volgeboekt is voor je komt opdagen, moet je sowieso op zoek naar andere accommodatie. Dat is toch logisch?

Maar het zijn enorme plantrekkers. Dat merk je aan onze gidsen. Ze komen soms zeer ongeorganiseerd over maar je mag er op vertrouwen dat alles in de plooi valt. Ze werken daarvoor gewoon met de concurrentie samen en dat is knap om te zien.

Verder is Vietnam een super gemakkelijk land om in rond te trekken, mede dankzij de lang vorm van het land. Je gaat van Noord naar Zuid of omgekeerd. Nachttreinen zijn ideaal om tijd te winnen. In de meeste hotelletjes helpen ze je met het organiseren van je activiteiten en vervoer.

Al bij al vonden wij dit een heel mooie en leuke reis met een ideale mix van cultuur, natuur en ontspanning. Zeker een aanrader.